Stanisław Wyspiański – 1869 w 1907 polski literat i artysta wizualny: dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski. Był uczniem Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie.
Obrazy portret Lizy Pareńskiej, 1905, Chochoły (Planty nocą), 1898–1899,
Jan Vermeer van Delft, właściwie Johannes Vermeer – 1632-1675 holenderski malarz, przedstawiciel baroku Malował przede wszystkim sceny rodzajowe, wykorzystując mistrzowsko grę świateł. Na początku swojej kariery stworzył także dwa płótna historyczne. Ważne dzieła: Dziewczyna z perłą, Mleczarka, Alegoria malarstwa.
Paul Gauguin (ur. 1848 zm. 1903 ) –francuski malarz . Jego obrazy cechowało syntetyczne traktowanie plam barwnych (syntetyzm), czysta paleta i stosowanie kreski dla oddzielenia sąsiadujących kolorów Ten sposób malowania przerodził się wśród wielu naśladowców w łatwo rozpoznawalną manierę. Kolejną ważną cechą malarstwa Gauguina jest odwaga zrywania z konwencją malarską, Przedmiot staje się znakiem, a nie odwzorowaniem rzeczywistości. Wyraża ideę, z założenia jest dekoracyjny. Kobiety na plaży, Żółty Chrystus z 1888.
Leonardo da Vinci, właściwie Leonardo di ser Piero da Vinci 1452- 1519 – lata życia Leonarda da Vinci– włoski renesansowy artysta i uczony: malarz, rzeźbiarz, architekt, inżynier, a także odkrywca, matematyk, anatom, wynalazca, geolog, filozof, muzyk, pisarz. Leonardo da Vinci często jest opisywany, jako człowiek renesansu.
Najsłynniejsze obrazy Leonarda da Vinci do "Mona Lisa", "Dama z gronostajem" oraz "Ostatnia wieczerza". Biografia Leonarda da Vinci jest bogata, a jego samego bez wątpienia można uznać za ponadczasowy geniusz.
Jean-François Millet (ur. 1814 - 1875 w Barbizon) – francuski malarz i grafik, W nurcie realizmu zaczął tworzyć nastrojowe kompozycje z życia wsi. Sam pochodząc normandzkiej rodziny chłopskiej, malował głównie wiejskie sceny rodzajowe z ukazywaniem etosu pracy chłopów, w których akcentował więź człowieka z naturą oraz sferę ludowej pobożności. W kolorycie licznie tworzonych pejzaży zbliżał się do późniejszych impresjonistów. Kobiety zbierające kłosy1857r., Anioł Pański.
Edgar Degas,. – ur. 1834 -1917 francuski malarz i rzeźbiarz impresjonistyczny. Pełna inwencji kompozycja, świetna kreska i umiejętność przedstawiania postaci w ruchu przyczyniły się do uznania go za jednego z największych malarzy końca XIX wieku. Dzieła : Lekcja tańca, 1874r., Primaballerina, 1878r. Błękitne tancerki, 1890r.,
Vincent van Gogh, – (1853-1890) holenderski malarz postimpresjonistyczny, którego twórczość dzięki żywej kolorystyce i emocjonalnemu oddziaływaniu wywarła dalekosiężny wpływ na sztukę XX w. Artysta cierpiał na napady lękowe i narastające ataki spowodowane zaburzeniami psychicznymi. Ponad 600 obrazów Vincenta van Gogha znajduje się w kolekcjach publicznych (muzea, galerie sztuki) całego świata
Pole pszenicy z cyprysami – to tytuł trzech niemal identycznych obrazów olejnych namalowanych przez holenderskiego artystę Vincenta van Gogha w 1889. Pierwsza z tych wersji znajduje się w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, druga w National Gallery w Londyn
Gwiaździsta noc 1889 r. Słoneczniki (1888)
Vincent van Gogh za swojego życia sprzedał udokumentowanie tylko jeden obraz olejny: „Czerwona winnica” 1888 r.
Auguste Renoir, Pierre-Auguste Renoir – (1841-1919) francuski malarz i rzeźbiarz. Współtwórca i jeden z czołowych przedstawicieli impresjonizmu. Karierę artystyczną zaczynał od dekorowania porcelanowych zastaw stołowych. W twórczości malarskiej koncentrował się na portretach dzieci i kobiet, aktach oraz martwych naturach. Obrazy Huśtawka, Śniadanie wioślarzy, Sekwana w Asniéres.
Tadeusz Józef Makowski – 1882 -1932polski malarz działający w Paryżu, przedstawiciel École de Paris. Malował nawiązywał do kubizmu, polskiej sztuki ludowej i naiwnych realistów, wypracował indywidualny styl metaforyczny z lirycznym nastrojem. Częstym tematem jego obrazów były dzieci w scenach z życia wiejskiego, teatralnych, maskaradowych i karnawałowych, w prymitywizowanej i częściowo geometryzowanej formie. Dwoje dzieci z psem
Alfred Sisley ( 1839- 1899) francuski malarz impresjonista pochodzenia brytyjskiego. Sisley, znany ze spokojnego usposobienia, malował głównie pejzaże jesienne i zimowe, Wśród jego prac znajdują się jednak także pejzaże wiosenne i letnie. Do końca życia zachował wierność założeniom impresjonizmu i nie próbował eksperymentów z innymi kierunkami w malarstwie. Artysta był mało znany za życia i zmarł w samotności, jego prace stały się popularne dopiero po jego śmierci. Obraz Gęsi.
Jan Grzegorz Stanisławski (ur. 1860 zm. 1907 w Krakowie) – polski malarz, wykładowca sztuki, inicjator i członek różnych ugrupowań artystycznych, jeden z głównych przedstawicieli polskiego modernizmu. Był wykładowcą Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stanisławski malował wyłącznie pejzaże niewielkiego formatu. Charakterystyczne w jego twórczości jest traktowanie przedmiotu obrazu jako czegoś otwartego, Na swoich obrazach nie umieszczał postaci ludzi czy zwierząt. Skupiał się na roślinach, obłokach, pogodzie. Zwracał uwagę na szczegóły. Dla dojrzałej fazy twórczości charakterystyczna jest syntetyzacja form. Posługiwał się szeroką plamą barwną, studiował zmiany światła i koloru o różnych porach dnia i roku, dążył do uchwycenia rytmu i nastroju przyrody. Ule na Ukrainie, 1895, Topole nad wodą, 1900, .Zakopane w zimie.
Pablo Picasso (ur. 1881 zm. 1973 – hiszpański malarz, rzeźbiarz rysownik, grafik, ceramik oraz poeta, uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku. Wraz z Georges’em Brakiem twórca nurtu malarstwa zwanego kubizmem. Talent Picassa został odkryty przez jego ojca, znakomitego rysownika. Od najmłodszych lat Pablo ujawniał uzdolnienia malarskie i plastyczne. Najpierw kształcił się w Hiszpanii, później w Paryżu (w latach 1901–1902), gdzie znaczne oddziaływanie na jego twórczość miało zetknięcie się z postimpresjonistami. Prace Picassa z lat 1901–1904 określa się, jako okres błękitny. Były to dzieła utrzymane w kolorycie melancholijnym, ukazujące tematykę i postacie osób biednych (Życie, Stary gitarzysta, Dwie siostry, Prasowaczka). Po tym okresie twórczość Picassa weszła w okres różowy Od 1907 roku Picasso pod wpływem Paul Cézanne’a oraz schematycznej sztuki iberyjskiej i afrykańskiej rozpoczął twórcze eksperymenty z geometryzacją i uproszczeniem formy, które dały początek kubizmowi [Panny z Awinionu}
Dziecko z gołębiem
Nicolas de Staël ur.1914 w St. Petersburgu, zm. 1955 w Francja) – malarz abstrakcjonista
Jego wczesne prace abstrakcyjne charakteryzują grube warstwy farby nakładane szpachlą lub pacą. Miał w zwyczaju pracować na kilku płótnach równolegle, nakładając na siebie warstwy farby i sukcesywnie modyfikując je.
Pod koniec życia nastąpił zwrot w twórczości artysty, odszedł od abstrakcji na rzecz bardziej realistycznych motywów, malował więcej obrazów figuratywnych, kolorowych pejzaży i martwych natur.
Pejzaż śródziemnomorski
Faktura strukturalna, kształty abstrakcyjne, zróżnicowane, poziome i proste, barwy zimne z ciepłymi akcentami, nasycone oraz stonowane
Kompozycja obrazu pozioma, zrównoważona.
Franz Marc (ur .1880 w Niemcy, 1916 w Francja) – niemiecki malarz i współzałożyciel ugrupowania artystów-ekspresjonistów „Błękitny Jeździec” (Der Blaue Reiter). Malował głównie zwierzęta, jako bliższe naturze. Starał się syntetyzować stylizowane kształty i bezprzedmiotowe zarysy w całość o niemal mistycznej intensywności. Franz Marc nadawał kolorom symboliczne znaczenie, według niego niebieski łączył się z emocjami związanymi z męskością i duchowością, żółty z kobiecą radością, natomiast czerwony z przemocą Franz Marc stworzył wiele dzieł, między innymi: „Byk”, „Biały kot” i „Niebieski koń”